Forum
Sot duket qartë se mes dy partive të mëdha ka një hendek të thellë interesash, i cili lidhet kryesisht me largimin e mundshëm nga skena politike, ose të Berishës, ose të Ramës, në vitin delikat 2013
Kabllogramet e botuara kësaj jave, konfirmuan një gjë: që amerikanët gjatë mandatit të Xhon Uidhers, akuzat ndaj Berishës i kanë pasur zyrtare e jo personale. Por ngritën edhe një pikëpyetje po aq të madhe: pse sot ndaj kryeministrit të një qeverie që mbron korrupsionin dhe sulmon drejtësinë dhe median (plus 4 të vrarë) Ambasada Amerikane ka ndryshuar totalisht qëndrim?
Duhet të ikë kjo klasë politike, por me çfarë mjetesh? Me zgjedhje? Gjithkush e di tashmë sesi janë zgjedhjet në Shqipëri, në çfarë mënyre numërohen votat dhe mbi të gjitha, si përzgjidhen ata që do të garojnë
Çunat e Piramidave janë rishfaqur. I janë vërsulur Pushtetit. Në Bashki, PS e futboll. Duke shënuar një gusht të çuditshëm, si gushti i vitit 1996. Por kësaj radhe bashkë me ngjalljen e tyre, kërkojnë që të vrasin kujtesën tonë, që për dreq nuk harron kollaj
Shqipëria nuk është, fatkeqësisht, as Lindje dhe as Perëndim, është vetëm një vend pothuaj komunist feudal. Por jo për faj të shqiptarëve dhe në dëm të shqiptarëve, të cilëve thjesht ju qeshin dhe kur mbeten krenarisht me gojë gjysmë hapur e me gojë plot
Përtej këtyre posteve, ai i Avokatit të Popullit vijon të mbetet bosh, që nga viti 2010, kur ka mbaruar mandati i Emir Dobjanit. Për ironi të fatit (dhe të ndryshimeve kushtetuese), ky post kërkon 84 vota, jo si presidenti, i cili zgjidhet me shumicë të thjeshtë
I drejtuam tre pyetje, lidhur me raportin e fundit të OSBE/ODIHR, disa kolegëve gazetarë e analistë. Nga përgjigjet e tyre del në fakt edhe thelbi kontradiktor i raportit, mes përcaktimit fillestar “konkuruese e transparente” dhe përshkrimit “me notat e Guernikës”, siç tha ambasadorja gjermane, sidomos të asaj që ndodhi me mandatin e Tiranës
Gjithë problemi është se Saliu ka zgjedh gabim sistemin për realizimin e ëndrrës së tij të përjetshmërisë. Ne, siç ai thotë, nuk jemi as Libi dhe as Siri. Ne jemi një vend ku askush, siç shkruante një e përditshme pranë tij këtë javë, “nuk mund të dënohet me pushtet, apo opozitë të përjetshme
Eshtë Shqipëria një vend me shoqëri hipokrite? Eshtë sot Shqipëria një trëndafil plot diell Mesdheu ku mbijnë gjëmba pafund Ballkani? Eshtë sot Shqipëria një vend që dëshpëron?
Ajo që e bën situatën interesante, është se në dallim nga viti 2009, kur kundër kryetarit u ngrit një emër dhe një zë i ri, kësaj radhe në korin e zvargur të ankesave dhe ambicieve janë rikthyer hije të vjetra. Të cilat në kor, por kërkojnë jo thjesht që të iki i “vjetri”, por që në vend të tij të rikthehen ata, edhe më të vjetër se ai
Vendi ynë duket si i lënë në harresë nga ndërkombëtarët, të cilët zbresin në këtë tokë, kryesisht për të zgjidhur sherret mes politikanëve shqiptarë
Nuk është halli sesa aksione marrin turqit, sa porte kinezët dhe sa xhami arabët. Gjithë çështja është se ndoshta për ndonjë lek më shumë në arkë, për të blerë helikopterë e makina Saliut, vendi ka nxjerrë në shitje, jo asetet, por kohezionin e tij politik dhe orientimin perëndimor
U tha se një bashki në konflikt me qeverinë është diçka jo e mirë për qytetin. Tani bashkia është e tëra me qeverinë. Le të shohim sesa i mirë do të jetë ky fat i ri i Tiranës
Sipas këtij qëndrimi, e drejta e pakicës per sa i përket kërkesës per ngritjen e komisionit hetimor mbetet një e drejtë e pakufizuar nga vullneti i shumicës
Bamir Topi është njeriu që sot po i frikësohet shumë Berisha. Tani është në dorë të ish nënkryetarit të PD, që t’i dhurojë një vit të vështirë ish shefit të tij, derisa atij ti bien të gjitha gjethet, dhe të gjithë ne shqiptarë e të huaj (përfshirë dhe idiotin e mirë me birrë në dorë), që të kuptojmë se kush është realisht burri i shtetit, dhe Horri i Vërtetë i (mesit të) Bulevardit
Rebusi presidencial sapo ka nisur. Brenda tij ndërthuren shumë përllogaritje, interesa dhe plane të ardhshme. Të gjitha në funksion të ndarjes së tortës së pushteteve
Shembja e saj me tritol, do të jetë dita e valixheve të drunit, e hakmarrjes ndaj qytetit më të bukur të shqiptarëve. Rrini dhe shijojeni në televizor. Distanca që ju fal ekrani nga ajo që ndodh pak metra më larg, do jetë shpresa juaj e vetme, se e keqja që ka ardhur te avllia e shtëpisë tuaj, nuk ju ka trokitur akoma në derë…
Fati demokratik i PD së sotme nuk është hiç më i mirë se ai i PD së djeshme, ku Ceka, Imami, Pashko e Zogaj luftonin për më shumë hapësirë e demokraci të brendshme
Sali Berisha është kthyer në obsesion kombëtar, për ata që e duan dhe ata që e urrejnë. Por në fund ai merr vota nga të dy grupet: edhe ata që e duan, edhe ata që e urrejnë. Vërtetë, “Fajin e ka Saliu”, por sa kohë ai është “një nga ne”, ai do të fitojë gjithmonë
Ambasadori Jensen ka zgjedhur të flasë hapur për “të vërtetat lakuriqe”, siç shprehet, që rëndojnë mbi realitetin shqiptar. Një sjellje që në fakt i përshtatet profesionit të tij, po aq sa i përshtatet akulli zjarrit
Të gjithë drejt kompromisit (...apo drejt mirazhit të tij?!)
Sot duket qartë se mes dy partive të mëdha ka një hendek të thellë interesash, i cili lidhet kryesisht me largimin e mundshëm nga skena politike, ose të Berishës, ose të Ramës, në vitin delikat 2013
Wiky, Leaky, Waikiki
Kabllogramet e botuara kësaj jave, konfirmuan një gjë: që amerikanët gjatë mandatit të Xhon Uidhers, akuzat ndaj Berishës i kanë pasur zyrtare e jo personale. Por ngritën edhe një pikëpyetje po aq të madhe: pse sot ndaj kryeministrit të një qeverie që mbron korrupsionin dhe sulmon drejtësinë dhe median (plus 4 të vrarë) Ambasada Amerikane ka ndryshuar totalisht qëndrim?
Të ikin!
Duhet të ikë kjo klasë politike, por me çfarë mjetesh? Me zgjedhje? Gjithkush e di tashmë sesi janë zgjedhjet në Shqipëri, në çfarë mënyre numërohen votat dhe mbi të gjitha, si përzgjidhen ata që do të garojnë